SGG-Antwoord : kondensatie op zijde 1, dus de buitenkant van uw beglazing, ontstaat wanneer de temperatuur aan deze glas-zijde duidelijk lager ligt dan de temperatuur van de buitenlucht en wanneer het dauwpunt van deze laatste hoger ligt dan de temperatuur van het glas.

Bij méér-isolerende beglazingen zal er vanuit de woning weinig warmteverlies zijn, bijgevolg zal de buitenste ruit koud blijven. Vooral op vochtige, windstille ochtenden kan dus inderdaad kondensatie op zijde 1 voorkomen naar gelang van de plaatselijke omstandigheden zoals o.m. “onbeschutte”ligging van het gebouw ; deze aandamping verdwijnt echter wanneer het buitenblad wordt opgewarmd (door de zon) en/of er meer wind-circulatie voorkomt.

Belangrijk is dat men dit verschijnsel niet mag beschouwen als een aanwijzing van een slecht produkt, maar als het bewijs van een goede, efficiënte, thermische isolatie ; het W.T.C.B.-artikel hierover kan ik U op aanvraag toesturen.

Wij geven U ook graag het antwoord mee van dhr Vanden Bossche van Universiteit Gent.
(zie ook : www.livios.be)

"Dit is een heel normaal verschijnsel : net zoals je op je auto dauw kunt krijgen als hij voldoende afkoelt, krijg je condens op je hoogrendementsglas. Het is juist een teken dat het zéér goed isolerend glas is waarlangs weinig energie verloren gaat. Door de hoge warmteweerstand is de oppervlaktetemperatuur aan de buitenzijde immers zo laag, dat er condensatie kàn optreden, het bewijst dat je zéér goed glas hebt..."

SGG-Antwoord :

Het verschijnsel van oppervlakte-condensatie aan de kamerzijde van de dubbele beglazing houdt steeds verband met volgende factoren :

- Het buitenklimaat
- De temperatuur van de binnenlucht
- De luchtvochtigheid in het gebouw
- De mate van ventilatie (verluchting)
- De oppervlakte-temperatuur van de wand (mede bepaald door de isolatiewaarde ervan)

Stelregel : condensatie aan de kamerzijde is zowat àltijd het gevolg, en een duidelijk teken, van een té hoge luchtvochtigheid in de woning. Vocht zet zich bij voorkeur op de koudste binnenwand : dit is soms het glas of het raam, soms ook echter zwak geïsoleerde muren, die dan het vocht onzichtbaar opnemen en schimmels doen ontstaan tot die een zichtbaar probleem vormen. Eigenlijk geven dus het glas en de ramen dankbare alarmsignalen om tijdig iets te ondernemen tegen die vochtoverlast.

Oplossing : Het beste middel om oppervlaktecondensatie te beperken is het vermijden van de voornaamste oorzaak van de hoge luchtvochtigheid bij de bron (vooral keuken, badkamer en slaapkamers) en dit vocht rechtstreeks af te voeren naar buiten (dampkap, ventilatierooster, open raam...) ; bovendien moeten woonruimtes worden verwarmd en vooral behoorlijk worden geventileerd.

Ons advies uit ervaring : Dagelijks gedurende een korte periode tegelijkertijd verwarmen èn grondig ventileren, de ongezonde luchtvochtigheid zal spectaculair dalen en het verschijnsel verdwijnt nadien vanzelf.

SGG-Antwoord :

Of het nu gaat over glas, of profielen of andere bouwmaterialen : niet elke "klacht" kan als een "fout" worden aangerekend aan een producent.
Met betrekking tot de evaluatie van glas stelt de Europese norm "EN 1096-1 : art. 7.2.3"

"Glasfouten" dienen bekeken te worden onder diffuus daglicht zónder rechtstreekse belichting.

Men dient de "fout" te observeren vanop 3 meter afstand en binnen een hoek van 30° (tov loodlijn).

Het glas dient proper, droog en op zijn geheel bekeken te worden.

De betrokken "fout" dient binnen de 20 seconden geïdentificeerd te kunnen worden door iemand die geen weet heeft van aard of omvang ervan.

Enkel de "fouten" die zo effectief geobserveerd worden dienen te worden vergeleken met de bestaande producttoleranties.

Indien aan al deze voorwaarden voldaan is en de klacht dus erkend wordt zegt de norm "dat dient gestreefd te worden naar een regeling".

Ofwel vervanging ofwel herstelling ofwel een financiële tegemoetkoming, waarbij de waarde van de "genotsderving" dient afgewogen te worden tegenover de "herstellingskost".

M.a.w. : bij een "lichte" visuele genotsderving bij een grote of moeilijk te plaatsen ruit zal een rechtbank zich in zijn vonnis doorgaans beperken tot de toekenning van een beperkte financiële compensatie, X % van de waarde van het glas...

SGG-Antwoord :

Zowel voor onze klanten als voor architecten is het waardevol te weten in welke gevallen er al dan niet veiligheidsglas moet gebruikt worden n.a.v. de huidige glasnorm NBN S23-002.

Het feit dat de glasnorm enige tijd geleden wat werd aangepast zorgt wel eens voor onduidelijkheid, zo o.a. bij privé-woningen en appartementen en bij schoolgebouwen.

Saint-Gobain Glass Solutions - Marketing bezorgde ons een knap overzicht, waarop U héél makkelijk kan aflezen of er al dan niet veiligheidsglas dient voorzien te worden.

 

Schema in PDF-formaat

 

Antwoord : MELDINGSPLICHT VERGUNNINGEN - RUIMTELIJKE ORDENING.

Sinds 1 december 2010 werd in de Vlaamse ruimtelijke ordening de meldingsplicht ingevoerd. Dit houdt in dat voor een aantal constructies, waarvoor voorheen een bouwvergunning moest worden aangevraagd, nu enkel een meldingsplicht geldt.

Deze maatregel houdt echter niet simpelweg eenvereenvoudiging van procedures in. Er moet immers wel steeds rekening gehouden worden met de specifieke richtlijnen die de stad oplegt.

Voortaan mag onder meer het volgende worden gebouwd (belangrijke voorwaarde is wel dat de constructie niet in strijd is met gedetailleerde voorschriften):

• Niet-overdekte constructies in de achtertuinstrook (bijvoorbeeld terras, ... )
  met een maximale oppervlakte van 30m2
  tot op één meter van de perceelsgrens
  ZONDER VERGUNNING
• Vrijstaande bijgebouwen (tuinhuis, ... )
  met een maximale oppervlakte van 40m2 en tot een hoogte van 3 meter, in de zijtuin tot op 3 en in de achtertuin tot op 1 meter afstand van de perceelgrens, en dat tot 30 meter verwijderd van de achtergevel
  ZONDER VERGUNNING
• Achterbouwen aan de woning (veranda, ... ) van 4 meter hoog, tot op 3 (zijtuin) of 2 meter (achtertuin) van de perceelgrens
  NA MELDING
• Afsluitingen in zij- en achtertuinen tot 2 meter in draad of draadgaas en dat niet enkel op de perceelsgrens
  ZONDER VERGUNNING

De meldingsplicht vermindert het werk voor de aanvrager niet. Burgers en bedrijven die van de melding gebruik willen maken, moeten hetzelfde dossier als bij een aanvraag voor een stedenbouwkundige vergunning samenstellen, zij het in slechts één exemplaar. Wat verandert, is de doorlooptijd. Twintig dagen na de melding kan de indiener de werken aanvatten (andere toelatingen buiten beschouwing gelaten)

De versoepeling van de wetgeving zal waarschijnlijk tot verwarring leiden omdat ze niet overal van toepassing is. Daarenboven weet de modale burger weinig over de diverse stedenbouwkundige voorschriften (verordeningen, ruimtelijke uitvoeringsplannen, verkavelingsvergunningen, bijzondere plannen van aanleg).

Tijdens een normale stedenbouwkundige vergunningsprocedure gaat de gemeente of stad na of geplande werken in overeenstemming zijn met de sectorale regels.

Als dit wegvalt, betekent dit dus dat particulieren en bedrijven dus ook sectorale voorschriften (hemelwateropvang, leefmilieu, brandveiligheid, toegankelijkheid, ... ) of lokale voorschriften (respect voor buren, open ruimte, landschap, ... ) moeten kennen.

VRAAG INFORMATIE!!

In vele gemeentes zijn enkele specifieke regels van toepassing, waardoor de algemene Vlaamse regelgeving niet eenduidig van toepassing is. Het is dus raadzaam om eerst te informeren bij de dienst bouwvergunningen welke de precies te volgen procedure is. Alle specifieke regelgeving (gemeentelijke geïntegreerde stedenbouwkundige verordening, bijzondere plannen van aanleg (BPA's) en ruimtelijke uitvoeringsplannen (RUP' s). Verkavelingen zijn op de dienst bouwvergunningen te raadplegen.

Hoewel de burger zelf verantwoordelijk is voor de controle van de regelgeving bij meldingen zal de gemeentelijke stedenbouwkundige ambtenaar een controle van het dossier doen en bij onvolledigheid/onduidelijkheid en/of strijdigheid met regelgeving reageren. Indien het dossier niet kan beschouwd worden als een melding zal het teruggezonden worden, waardoor de burger weet dat de voorgestelde werken/handelingen niet uitvoerbaar zijn.

Procescertificaat

Certificatie is een middel om via toezicht door een onafhankelijke instelling het vertrouwen te geven in een product, een bouwsysteem, een organisatie of een persoon. Certificatie is eigenlijk de bevestiging van de kwaliteitszorg die in een bedrijf of organisatie aanwezig is. Men mag zelfs zeggen dat zonder kwaliteitszorg certificatie geen zin heeft.

Het bestaan van een certificatie en het vertrouwen dat daardoor ontstaat, vergemakkelijken de beslissingen die worden genomen bij het toevertrouwen van opdrachten, het voorschrijven van producten in bestekken, de uitvoering en de controle van werken. Het is als het ware een adelbrief bij de presentatie in de markt.

Download

Download het certificaat (pdf)